Identyfikatory produktów już obowiązkowe w imporcie e-commerce do UE
Od 1 listopada 2026 zgłoszenia celne w UE muszą zawierać identyfikatory produktów przy sprzedaży na odległość towarów importowanych. Czym są, kto je podaje i co już jest w Twoim feedzie.
- Od 1 listopada 2026 zgłoszenia celne dotyczące sprzedaży na odległość towarów importowanych do konsumentów w UE muszą zawierać identyfikatory produktów.
- Każdy produkt wymaga identyfikatora sprzedawcy lub platformy i kodu producenta, a także EAN lub innego kodu standardowego albo, gdy go nie ma, kodu Y081.
- Według wytycznych Komisji wymóg obejmuje przesyłki o wartości rzeczywistej do 150 €. Dane dostarczają sprzedawcy, platformy i producenci, a przekazuje je zgłaszający.
- Jeśli korzystasz z feedu produktowego, zapewne zawiera on wiele z tych danych. Poproś dostawców o brakujące kody producenta i ustal, jak dane trafią do zgłaszającego.
Od 1 listopada służby celne UE wymagają do trzech identyfikatorów produktu
Według Komisji Europejskiej od 1 listopada 2026 zgłoszenia celne dotyczące sprzedaży na odległość towarów importowanych do konsumentów w UE muszą zawierać identyfikatory produktów. Zgodnie z jej wytycznymi dotyczy to przesyłek o wartości rzeczywistej do 150 €. Od 1 lipca podawanie identyfikatorów było dobrowolne i nie wiązało się z karami; faktyczne egzekwowanie zaczęło się 1 listopada.
Dwa identyfikatory są wymagane zawsze, a trzeci – jeśli istnieje:
| Identyfikator | Co to jest | Kto go nadaje | Kiedy zgłaszać (kod) |
|---|---|---|---|
| Identyfikator sprzedawcy (M-PID) | Kod produktu w sklepie internetowym sprzedawcy, na platformie marketplace lub innej platformie | Sprzedawca internetowy, platforma marketplace lub inna platforma | Zawsze (C127) |
| Identyfikator producenta (NS-PID) | Własny kod producenta, np. numer modelu, części lub wzoru | Producent, wytwórca lub dostawca | Zawsze (C128) |
| Identyfikator standardowy (S-PID) | Międzynarodowy kod standardowy: w Europie zwykle EAN, a w przypadku książek ISBN | Producent, wytwórca lub dostawca, nieobowiązkowo | Jeśli istnieje (C129); jeśli nie, kod Y081 |
Według Komisji celem jest pomóc organom celnym skuteczniej i na dużą skalę wykrywać produkty niezgodne z przepisami i niebezpieczne. Jeśli jeden produkt okaże się niezgodny lub niebezpieczny, organy celne mogą rozszerzyć ten wynik na wszystkie produkty obarczone podobnym ryzykiem.
1 listopada UE zaczęła też pobierać unijną opłatę manipulacyjną w wysokości 2 € od pozycji, ustaloną rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2026/2152.
Których paczek i sprzedawców dotyczy wymóg
Według wytycznych Komisji wymóg obejmuje sprzedaż na odległość towarów, które w chwili sprzedaży znajdują się poza UE, w przesyłkach o wartości rzeczywistej do 150 €. Wartość rzeczywista to cena samych towarów, bez kosztów transportu i ubezpieczenia wykazanych na fakturze osobno. Sprzedawca wysyła towary lub zleca ich wysyłkę do klienta w państwie członkowskim: zwykle konsumenta, czasem firmy lub podmiotu publicznego, którego wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów nie podlegają VAT.
Sprzedajesz na odległość konsumentowi w UE towary będące poza UE?
- Tak
Czy wartość rzeczywista przesyłki wynosi najwyżej 150 €?
- Tak
Zgłoś M-PID i NS-PID oraz S-PID lub Y081 Obowiązkowo od 1 listopada 2026, dla każdego produktu w zgłoszeniu.
- Nie
Poza zakresem wymogu, według wytycznych Opłata manipulacyjna 2 € od pozycji nadal obowiązuje w sprzedaży na odległość.
- Tak
- Nie
Skonsultuj swój przypadek z agencją celną Według wytycznych transakcje B2B co do zasady nie są objęte wymogiem.
Według wytycznych z 5 października 2026 tekst prawny nie określał jeszcze limitu 150 €, a Komisja przygotowywała jego zmianę. Wytyczne nie są wiążące.
Źródło: Wytyczne Komisji Europejskiej, wersja z 5 października 2026
Liczy się to, gdzie towary znajdują się w chwili sprzedaży. Wymóg obejmuje więc na przykład sklepy wysyłające towary z Wielkiej Brytanii lub Szwajcarii do konsumentów w UE oraz sklepy z UE sprzedające towary przechowywane w magazynach lub u dostawców poza UE. Jeśli klient sam odbiera towary lub organizuje transport bez udziału sprzedawcy, nie jest to sprzedaż na odległość. Obowiązki dzielą się między trzy strony:
- Sprzedawca lub platforma. W sposób dorozumiany odpowiada za przekazanie M-PID tak, by trafił do organów celnych. Na platformie typu marketplace ustala go platforma, a nie każdy sprzedawca.
- Producent, wytwórca lub dostawca. W sposób dorozumiany odpowiada za przekazywanie NS-PID i ewentualnego S-PID w całym łańcuchu dostaw.
- Zgłaszający. Ma obowiązek przekazać identyfikatory organom celnym.
Według wytycznych w sprzedaży na odległość do 150 € zgłaszającym będzie w większości przypadków posiadacz numeru IOSS (Import One-Stop Shop, czyli procedura importu) lub podmiot korzystający ze szczególnych rozwiązań dla VAT z importu. Może nim być też przedstawiciel pośredni jednego z tych podmiotów albo importera. W pozostałych przypadkach może nim być każda osoba, która jest w stanie przedstawić towary organom celnym.
Jak identyfikatory celne odpowiadają atrybutom feedu produktowego
Jeśli korzystasz z reklam Shopping lub porównywarek, Twój feed produktowy prawdopodobnie zawiera większość tych identyfikatorów. Komisja podaje, że w większości przypadków już istnieją one w łańcuchu dostaw, np. w ofertach produktów, na fakturach lub na opakowaniach. Poniższe zestawienie to nasza własna wskazówka, a nie oficjalna równoważność:
| Identyfikator | Zasada celna | Najbliższy odpowiednik w feedzie (nasza wskazówka) |
|---|---|---|
| M-PID | Zawsze; powinien być widoczny dla klienta, a na platformie typu marketplace ustala go platforma | Kod na Twojej stronie produktu, często id z feedu lub SKU |
| NS-PID | Zawsze, nawet jeśli w Twoim feedzie brak mpn | mpn albo numer modelu lub wzoru producenta |
| S-PID | Tylko jeśli istnieje | gtin, który przyjmuje numery UPC, EAN, JAN, ISBN i ITF-14 |
| Y081 | Oznacza tylko, że produkt nie ma kodu standardowego | Produkt bez nadanego GTIN ani innego kodu standardowego, a nie tylko puste pole gtin w feedzie |
Nie myl Y081 z atrybutem identifier_exists. W Google Merchant Center wartość „no” oznacza, że produkt w ogóle nie ma GTIN, MPN ani marki; Y081 mówi tylko, że brak kodu standardowego. W obu przypadkach organy celne i tak potrzebują NS-PID: jeśli produkt go nie ma, według wytycznych powinien go nadać producent, wytwórca lub dostawca.
Podobnie jak id w feedzie, każdy identyfikator powinien wskazywać jeden konkretny wariant. Wytyczne uznają za naruszenie celowe zgłaszanie identyfikatorów dla partii lub pojedynczych sztuk, gdy istnieje identyfikator na poziomie modelu. Liczy się też poprawność: Google zaleca podawanie mpn tylko wtedy, gdy masz pewność, że jest prawidłowy.
Zestawy, towary używane i produkty bez kodu kreskowego
Według wytycznych każdy identyfikator co do zasady dotyczy dokładnie jednego wariantu produktu: o tej samej marce, rozmiarze, kolorze, opakowaniu itd. Pozostaje on niezmieniony co najmniej od produkcji do sprzedaży i dostawy. Przykłady z wytycznych obejmują najtrudniejsze przypadki:
- Zestawy. Zgłoś identyfikatory każdego produktu, jak w przykładzie z wytycznych: laptop sprzedawany z etui i myszą bezprzewodową. Y081 podaj tylko, gdy żaden z nich nie ma S-PID.
- Bez kodu kreskowego. Producenci nie muszą nadawać S-PID każdemu produktowi. Jeśli go nie ma, zgłoś Y081; M-PID i NS-PID nadal są wymagane.
- Używane i odnowione. Również muszą spełniać wymóg, bez szczególnego traktowania: podaj identyfikatory oryginalnego produktu.
- Personalizowane i drukowane na żądanie. Zasada jest ta sama. W przypadku wyrobu tekstylnego spersonalizowanego logo lub imieniem podaj identyfikatory wyrobu bazowego.
- Znaki specjalne. Każdy krajowy system celny decyduje, które z nich przyjmuje. Pozostałe można zastąpić najbliższym przyjmowanym odpowiednikiem.
Wytyczne przewidują tolerancję administracyjną dla kilku kategorii: nieprzetworzonych produktów rolnych i towarów łatwo psujących się, rękodzieła i wyrobów rzemieślniczych oraz antyków, przedmiotów kolekcjonerskich, dzieł sztuki, znaczków i monet. Dla kodów towarowych wymienionych w wytycznych (lista nie jest wyczerpująca) towary te uznaje się za zgodne z wymogiem, jeśli zgłoszono je z umownymi wartościami „M-PID” i „NS-PID”. Wyroby medyczne i leki mają własne zasady dotyczące S-PID.
Co sprawdzić przed kolejną wysyłką do UE
To nasze rekomendacje, a nie wymogi prawne ani porady celne:
- Zbierz identyfikatory każdego produktu. Dla każdego produktu wysyłanego spoza UE do konsumentów w UE zapisz własny kod, kod producenta i ewentualny kod standardowy.
- Poproś dostawców o brakujące dane. NS-PID nadaje producent lub dostawca i powinien go przekazywać dalej. Jeśli brakuje go w Twoim katalogu, poproś o niego.
- Ustal, kto zgłasza towary. Zapytaj przewoźnika, platformę marketplace lub agencję celną, kto zgłasza Twoje paczki i jak mają do niego trafiać identyfikatory.
- Powiąż swoje kody. Upewnij się, że organy celne otrzymają kod, który klienci widzą na stronie produktu. Powiąż go z id w feedzie, zamiast zmieniać id, co Google odradza.
- Sprawdź warianty i poprawność danych. Podawaj jeden identyfikator na wariant, a nie na partię czy sztukę. Zestawy i produkty bez kodu standardowego sprawdź w świetle opisanych wyżej przypadków.
Co dalej: rok 2028 i unijne centrum danych celnych
Według wytycznych identyfikatory to pierwszy krok: bardziej kompleksowe wymogi dotyczące danych produktowych pojawią się po uruchomieniu unijnego centrum danych celnych dla e-commerce (EU Customs Data Hub), zaplanowanym od lipca 2028. Do 1 grudnia 2027 Komisja musi ocenić, czy centrum realnie zacznie działać do 1 lipca 2028.
Również do 1 lipca 2028 ma obowiązywać tymczasowe cło 3 € od pozycji w przesyłkach do 150 €, pobierane od 1 lipca 2026. Jeśli centrum danych nie będzie wtedy działać, Komisja może zaproponować przedłużenie cła. Same wytyczne zostaną zaktualizowane pod kątem nowego unijnego kodeksu celnego, czyli rozporządzenia (UE) 2026/2108, w ramach którego zaczną obowiązywać nowe role i obowiązki.
Od 1 listopada służby celne UE chcą dokładnie wiedzieć, co zawiera każda sprzedaż na odległość o niskiej wartości, a większość odpowiedzi kryje się w Twoich danych produktowych.
Szybkie odpowiedzi
Jakie identyfikatory produktów muszą teraz zawierać zgłoszenia celne w UE?
Według Komisji Europejskiej od 1 listopada 2026 zgłoszenia celne dotyczące sprzedaży na odległość towarów importowanych do konsumentów w UE muszą zawierać dla każdego produktu identyfikator sprzedawcy (M-PID) i kod producenta (NS-PID). Dochodzi do tego EAN lub inny kod standardowy (S-PID), jeśli istnieje, a jeśli nie – kod Y081.
Czy unijny wymóg identyfikatorów produktów obowiązuje powyżej 150 €?
Nie, według niewiążących wytycznych Komisji: wymóg obejmuje przesyłki o wartości rzeczywistej do 150 €. W wersji wytycznych z 5 października 2026 tekst prawny nie określał jeszcze tego limitu i był w trakcie zmiany. Powyżej 150 € sprzedaż na odległość nadal podlega unijnej opłacie manipulacyjnej 2 € od pozycji.
Czy unijny wymóg identyfikatorów dotyczy sklepów z Wielkiej Brytanii i Szwajcarii?
Tak, jeśli wysyłają towary z Wielkiej Brytanii lub Szwajcarii do konsumentów w UE. Według wytycznych Komisji wymóg obejmuje sprzedaż na odległość towarów, które w chwili sprzedaży znajdują się poza UE, w przesyłkach o wartości rzeczywistej do 150 €.
Które atrybuty feedu produktowego odpowiadają identyfikatorom celnym?
W orientacyjnym zestawieniu Komparoo, które nie jest oficjalną równoważnością, S-PID najbliżej odpowiada atrybutowi gtin, a NS-PID – mpn lub numerowi modelu. M-PID to zwykle kod ze strony produktu, często id z feedu, a na marketplace – kod platformy. Produkt bez nadanego kodu standardowego dostaje Y081, ale nadal wymaga NS-PID.
Kto przekazuje identyfikatory produktów organom celnym UE?
Według wytycznych Komisji identyfikatory przekazuje organom celnym zgłaszający: w większości przypadków posiadacz numeru IOSS, podmiot korzystający ze szczególnych rozwiązań dla VAT z importu lub przedstawiciel pośredni. M-PID nadaje sprzedawca lub platforma, a NS-PID i ewentualny S-PID – producent lub dostawca.
Czy unijny wymóg identyfikatorów produktów jest już egzekwowany?
Tak: faktyczne egzekwowanie zaczęło się 1 listopada 2026, po okresie dobrowolnym bez kar, który trwał od 1 lipca 2026. Wytyczne uznają za naruszenie celowe zgłaszanie identyfikatorów dla partii lub pojedynczych sztuk, gdy istnieje identyfikator na poziomie modelu.
Poznaj kolejną zmianę w europejskim e-commerce, zanim wpłynie na Twoje wyniki.
Jeden e-mail miesięcznie o Google Shopping, porównywarkach i wyszukiwaniu AI. Bez spamu.
Administrator: Komparoo. Cel: wysyłka newslettera. W każdej chwili możesz się wypisać lub skorzystać ze swoich praw. Więcej w naszej politykę prywatności.
Źródła: Komisja Europejska, DG TAXUD (komunikat „Product identifiers for e-commerce imports mandatory from 1 November 2026”, 3 listopada 2026), Komisja Europejska, DG TAXUD (wytyczne „The temporary EUR 3 customs duty and the Union handling fee – Guidance for Member States and Trade”, wersja z 5 października 2026), Komisja Europejska (e-commerce: zgodność i bezpieczeństwo produktów), Komisja Europejska (reforma unii celnej UE), Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/2152 (unijna opłata manipulacyjna), Pomoc Google Merchant Center (GTIN [gtin]), Pomoc Google Merchant Center (MPN [mpn]), Pomoc Google Merchant Center (identyfikator [id]), Pomoc Google Merchant Center (identyfikator istnieje [identifier_exists]), Komparoo. Przyporządkowanie celnych identyfikatorów produktów do atrybutów feedu produktowego to nasza wskazówka, a nie oficjalna równoważność.